|
بهبهان شهر ما
|
||
|
در باره بهبهان |
ایسنا
برای دیدن عکسها بر روی آنها کلیک کنید.
توضیح فقط اینکه وضعیت بهبهان امروزمان نیز بهتر از آثار بازمانده از ارجان نیست !
1-غلام پیروانی مربی تیم فجر شیراز چند سال پیش در برنامه تلویزیونی نود و بعد از بازی فجر با استقلال که با رفتار نا بهنجار تماشاگران شیرازی همراه بود در مقابل دوربینهای تلویزیونی درباره علت رفتار تماشاگران اینگونه توضیح داد ( با لهجه شیرازی بخوانید )
ای تماشاگروی که ای طور جو ورزشگاه رو به هم ریختند شیرازی نیستند بلکه کسایی اند که از کازرون و نور آباد و بهبهان برا دیدن بازی میان و ........
2- فرزاد صدری. شناخته شده در عرصه هنر و مطبوعات بهبهان . نویسنده وبلاگ صفای بهبهان خود را اینگونه معرفی میکند : فرزاد صدری/خبرنگار
تارخ تولد: 26 بهمن 1348 بهبهان
تحصیلات:کارشناس تاریخ
مدتها کار تئاتر می کردم ودر چند جشنواره استانی منطقه ای و ملی حضور داشته ام از سال 77 وارد جهاد دانشگاهی فار س شدم در آنجا نیز ابتدا کلاس های نمایش را زیرنظر داشتم و داور مقدماتی تئاترهای دانشجویی در جشنواره قطعات نمایشی بودم و برای همین جشنواره بولتن آماده کردم (دو دوره).
پس از آن با تشکیل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) دبیر این خبرگزاری در فارس شدم و بعد از آن سردبیر و خبرنگار همین خبرگزاری هستم.
ضمن آرزوی سلامت و موفقیت برای این همشهری تلاشگر و توانمند و ابراز خوشحالی و شادکامی از حضور تاثیر گذار ایشان در جامعه مطبوعاتی فارس بزرگ .
ایشان هم اکنون سرپرست خبرگزاری ایسنا در منطقه فارس میباشند و در یک دوره نیز کاندید شورای شهر شیراز شده اند ...
وبلاگ صفای بهبهان که با مدیریت ایشان منتشر میشود از ابتدای امر تا همین اواخر با تمرکز بر بهبهان و مشکلات و مسایل و همچنین خبرررسانی حرفه ای در این باب توانسته بود مرجعی مناسب برای کسب اخبار در رابطه با شهر بهبهان باشد . این وبلاگ که بسیار دیر به دیر ( حتما بابت مشغله کاری فراوان آقای صدری ) بروز میشود اخیرا در بیان مطالب تغییر جهت داده و توجه خود را بر مشکلات شهر شیراز قرار داده است . از زشت شدن فضای بصری شهر شیراز در اثر چیدمان چند کانتینر بد رنگ برای ساخت مترو شیراز میگوید و همچنین از گداهای فراوان شهر شیراز .
اینکه آقای صدری خبرنگار و سردبیر خبرگزاری ایسنا هستند و با توجه به موقعیت حرفه ای موظف به بیان مسایل پیش روی این شهر هستند حرفی نیست ، اما بیان آنها در وبلاگی که با نام زیبای بهبهان مزین شده و قاعدتا همه جستجوگران نام بهبهان در فضای اینترنت به دلیل علاقه به کسب خبر، نام بهبهان را وارد موتور جستجو گر نموده و انتظار دریافت اخبار و مطالب مرتبط با شهر بهبهان یا حدااقل بیان مسایل کلان کشور از زاویه دید یک بهبهانی هستند ، کمی بی توجهی به ارزش مخاطبان علاقه مند تلقی میشود.
تعلق خاطر آقای صدری به بهبهان ستودنی است اما ای کاش ایشان که با توجه به حرفه خود قادر به بیان همه دردهای شهر شیراز در سطح ملی هستند و همچنین وجود منابع متعدد اطلاع رسانی در این شهر بزرگ چون رادیو و تلویزیون و روزنامه و سایتهای خبری گوناگون ، تمرکز خود بر نام بهبهان را حفظ میکردند و حداقل این روزنه اطلاع رسانی حرفه ای شهر بهبهان را اینگونه نمیبستند.
3- حضور تعداد زیاد بهبهانی های ساکن شیراز و تاثیر بسیار مثبت و سازنده آنها در این شهر غیر قابل انکار است . سودی که از طریق گردش مالی سرمایه بهبهانی های مقیم شیراز به جیب سازمانهای دولتی و غیر دولتی این شهر و نهایتا آبادانی هر چه بیشتر این شهر سرازیر میشود نیز چون روز روشن است . حال غلام پیروانی که سمبل تفکر عامیانه مردم شیراز در مورد بهبهانی هاست اینچنین از رسانه ملی تاثیر مثبت حضور بهبهانی ها را در این شهر نادیده گرفته و بر زبان می آورد آنچه را نباید .
از آقای صدری و همه فعالان بهبهانی ساکن شیراز حداقل انتظار میرود در ازای خدمتی که به مردم این شهر میکنند اندکی نیز حضور تاثیر گذار و ارزشمند بهبهانی ها در شیراز را عیان کنند تا تصور غلطی که در ذهن شیرازیها از حضور بهبهانی ها وجود دارد تصحیح شود .
سینمای اول
در یکی از کوچه های قدیمی شهر بهبهان واقع در محله پهلوانان که به خیابان عدالت منتهی میشود ساختمان سوله مانندی با دری همیشه بسته وجود دارد که عنوان اولین سینمای بهبهان را با خود به یدک میکشد.
سالهای پایانی دهه بیست یا سالهای ابتدایی دهه 30 شمسی ( به دلیل نداشتن سند معتبر و با تکیه بر نقل قولهای شفاهی به تاریخ دقیقی در این مورد دست نیافتم.)سال آغاز به کار این مرکز فرهنگی که در شهر بهبهان اولین در نوع خود بوده میباشد. در آن زمان به غیر از شهرهای نفتی چون آبادان و مسجد سلیمان و شهرهای پیشرویی چون تهران و اصفهان و تبریز که از حدود 30 یا چهل سال قبل تر دارای سالن سینما شده بودند بقیه شهر های ایران به دلیل بافت شدیدا سنتی فاقد این مکانهای مدرن بودند .
این سالن سینما در دهه چهل مورد بازسازی قرار گرفت و تا سال 1351 که مقارن با آغاز به کار سینما شهر فرنگ ( همان فلق یا شهر قصه بعد از انقلاب ) بود به فعالیت خود ادامه داد.
در دهه 60 شمسی از این سالن به عنوان محل فعالیتهای واحد امور تربیتی اداره آموزش و پرورش بهبهان استفاده میشد و از آن سالها تا به امروز دیگر شاهد در همیشه بسته آن هستیم.
وجود این سالن سینما در محدوده بافت قدیمی شهر بهبهان و همچنین قرار داشتن در مرکز تجاری شهر دارای مزیتهای فراوانی است که باید آنها را در حفظ این بنا و ضرورت استفاده از آن به عنوان یک مکان فرهنگی تاریخی در قلب شهر بهبهان مورد توجه قرار داد. هر چند ساختمان این بنا به احتمال زیاد دارای مالک خصوصی است و به همین دلیل نیز اجاره یا تغییر و تعمیر آن به سادگی امکان پذیر نیست اما در هر حال این بنا به دلیل اولین بودن در شهر بهبهان دارای اهمیت خاص خود میباشد.
اضافات:
بهبهان در دهه چهل دارای دو سالن سینما به صورت همزمان شد . با آغاز بکار سازمانهای پیشاهنگی در سالهای دهه چهل در محل این سازمان در خیابان حافظ ( گرایمی فعلی محل اداره جهاد کشاورزی ) سینمای کوچکی با نام سینما مترو شروع به فعالیت کرد که عمر آن دولت مستعجل بود و کمتر از یک سال به درازا کشید.
در دهه هفتاد نیز در یک مقطع کوتاه علاوه بر سینما شهر قصه تالار بعثت بهبهان نیز به عنوان سینما مزین شد و چند فیلم سینمایی در آن به نمایش در آمد که آن نیز زمان بسیار کوتاهی بود .
و بالاخره در سال 81 شمسی در زمانی که نماینده شهر بهبهان ( آقای شجاعپوریان ) عنوان نایب رییسی کمیسیون فرهنگی مجلس را برعهده داشت این مکان فرهنگی برای همیشه در بهبهان تعطیل شد ........
زمان: روز عید فطر . 12 مهر سال 1387.
مکان : جاده شیر علی حدود 3 کیلومتر بعد از ساختمان نیمه کاره دانشکده پزشکی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
بوی تعفن مشمئز کننده ای همه رهگذران پر تعداد این جاده را عذاب میدهد و شیر علی یکی از پر طرفدار ترین مناطق تفرجگاهی بهبهان که حتی در فصول خشک سال چون نیمه مهرماه نیز طالبان بیشماری دارد.
در بعد از ظهر تعطیل روز عید صدها تن اعم از مرد و زن و به خصوص به خصوص به خصوص کودکان معصوم راهی صحراهای خشک این منطقه جهت استفاده از خنکای بعد از ظهر نیمه مهر بعد از گذراندن تابستانی گرم و پر گرد و غبار .
اما بوی تعفن که هر رهگذری با احساس آن گاز ماشین یا موتور خود را بیشتر فشار داده و سعی در گریز از منطقه مذکور دارد.
اندکی دقت در اطراف جاده همه چیز را مشخص میکند. اجساد متلاشی شده چندین راس گاو که جدای از آلودگی های زیست محیطی و بهداشتی همراه خود صحنه های بسیار تاسف باری را رقم میزند .
اینجا بهبهان است و زمان سالهای آغازین قرن بیست و یک را نشانه میرود . دیدن چنین صحنه هایی آن هم در حاشیه یکی از جاده های پر تردد شهر بهبهان گویای چه چیزی است ؟
سازمانهای حفظ محیط زیست و بهداشت محیط و شهرداری و فرمانداری و هر سازمانی که به نوعی میتوان آن را با این قضیه مرتبط دانست کجایند؟ متخلفان چرا شناسایی نشده و صحنه های چندش آور مذکور کماکان روح هر بیننده ای را می آزارد ؟
و بیچاره کودکان شهرمان که باید شاهد چنین صحنه های روح آزاری باشند .
در شهری که کسی پاسخگو نیست به دنبال پاسخگو نیستم ، هدف فقط بیان دردی بود و بس
عکسهای منتشره فقط گوشه از این فاجعه را نشان میدهد و از انتشار عکسهای چندش آور دیگر خود را معذور میدانم.
در ادامه بحث "بهبهان در سراشیبی سقوط "نظرات چند تن از عزیزان که حاوی مطالب ارزنده و همچنین راهکارهایی جهت خروج از مسیر سقوط میباشد را در این پست درج مینمایم . ابتدا کورش عزیز در نظری که در عین اختصار کامل و جامع مینماید همه آنچه باید گفته شود را بیان نموده اند . کوروش نوشته اند :
مشکل بهبهان گاهی از لون دیگر است نیروهای سیاسی بیش از آنکه به فکر بهبهان باشند به فکر تثبیت خویشند گاهی و شاید به طور معمول بهبهان در نزاع گروهها فراموش می شود
همیشه ضعیف ترین ها و بزدل ترین ها در این شهر موقعیت و مقام می یابند این امر متاسفانه در پست های انتخابی نیز معمولا مشاهده می شود چه افراد کار آمد محیط را برای کار مناسب نمی بینند و وارد کارزار نمی شوند به قولی پیرها زهر هلاهل خورده اند
آنها نیز که قلب هاشان برای این ملک می تپد و وقت و زندگیشان را وقف آن می کنند از جانب دوست و دشمن به هزار انگ منسوب می شوند که خود دیده اید و می بینید مهرورزان داغ باطل خورده اند
مشکل دیگر بهبهان صنعتی نشدن است در میان جزایر نفتی صنعتی اطراف هر چند امواج توسعه چنان که باید پراکنده نشده اما اگر هم پراکنده شود این منابع توسعه متاسفانه به همان دلایلی که فرمودید موجی را به سمت بهبهان ارسال نخواهند کرد
ما به ملی شدن منابع بهبهان و تشکیل شرکت نفت و گاز نیاز مندیم شاید حتی باید وبلاگ نویسان به صورت جمعی نامه ای سرگشاده را خطاب به آقای موحد و استاندار خوزستان بنویسند وبا انتشار آن در میان مردم این خواست را عمومی نمایند
مرکز استان ارجان شدن بهبهان نیز می باید بدل به یک خواست عمومی شود
نشریات و شعب احزاب نیز باید در این شهر تکثر یابند
ما به مظاهر مدرن از جمله هتل چند ستاره سینما و پارک های خوب و تفریح گاهها و ... برای ترغیب حضور تحصیل کرده ها و سرمایه گذاران احتیاج داریم
این خواست ها را اگر عمومی کنیم مردم مطمئنا سرمایه هاشان را به این راه سوق خواهند داد
صادق آصفی نیز مثل همیشه دلسوزانه و دردمندانه نوشته اند که :
با صحبت های کورش قناطیر عزیز موافقم.
متاسفانه بهبهان امروز در وضعی گرفتار شده که امید برای بهبودیش روز بروز کمرنگ و کمرنگ تر میشود.
اما بهبهان هنوز بهبهان است گرچه به بهان نیست!
بارها و بارها گفته ایم که تا مطالباتمان بصورت یک خواست عمومی همه گیر نشده امید بهبود...
در گوشه گوشه ی این شهر میشنوم ندای وا مصیبتا برای بهبهان را اما هیچ گاه بطور یکپارچه و موثر همین وا مصیبت گویان دور هم جمع نشده و راهکار نداده اند.
همچنین همشهری خوبمان آیلین که همواره نظرات دردمندانه و درعین حال دردشناسانه شان راهنمای همه ما در بسیاری جهات بوده اینچنین در این بحث شرکت کرده اند :
با سلام از اینکه بهبهان در سراشیبی سقوط واضمحلال بسر میبرد شکی نیست تا دیر نشده میبایست کاری کردمن هم با نظرات اقای کورش قناطیر در مورد تاسیس شرکت بهره برداری نفت وگاز بهبهان وایجاد استانی مستقل به مرکزیت بهبهان موافق هستم اما در مورد ملی شدن منابع بهبهان وکلیه شهرهای ایران مخالف هستم زیرا دولتهای ایران از این ملی شدن منابع خدادادی فقط به فکر پر کردن جیب خود ورسیدگی به چند شهر خاص مثل اصفهان وشیراز میباشد مگر نفت ایران از زمان مرحوم مصدق وبه کوشش وی وحمایت مردم ایران تا کنون ملی نیست چه چیزی از این ملی شدن عاید بهبهان که بزرگترین منطقه نفتی از لحاظ تولیدات را دارا می باشد شده است اما در این مقطع جهت جلوگیری از تضییع بیشتر حقوق شهروندان بهبهان حداقل کاری که میتوان انجام داد پیگیری جهت تاسیس شرکت بهره برداری نفت وگاز بهبهان وایجاد استانی مستقل به مرکزیت بهبهانمیباشدوبرای سریعتر به هدف رسیدن میبایست با رایزنیهای بی وقفه با فرماندار ونماینده شهر تاسیس شرکت نفت وگاز بهبهان را در مصوبات دور دوم سفر های استانی دولت به خوزستان که طی چند ماه اینده به خوزستان صورت میگیرد گنجانده شود که با تصویب ان توسط هیات دوت در خوزستان هر چه سریعتر عملیاتی شود اما در مورد استان شدن بهبهان میبایست ضمن تشکیل ستاد استان شدن بهبهان توسط مدیران وبلاگ نویس بهبهانی وسایر علاقه مندانبه بهبهان هر چه زودتر پیگیریهای مربوطه جهت این امر صورت پذیرد
ضمن تشکر از همه این دوستان و دیگر همشهریان دلسوز شهرمان ذکر این نکته را لازم میدانم که بیان درد و تبدیل آن به یک دغدغه مشترک ( همانگونه که کوروش عزیز نیز اشاره داشته اند ) هدف اصلی این نوشتار است .
در بخشی از متن کوروش اینچنین آمده است :
ما به مظاهر مدرن از جمله هتل چند ستاره سینما و پارک های خوب و تفریح گاهها و ... برای ترغیب حضور تحصیل کرده ها و سرمایه گذاران احتیاج داریم
ضمن تصدیق این موارد بیان آنها حاوی نکته جالبی است که بدین صورت عنوان میشود :در بیش از ۴۰ سال پیش یعنی زمانی که بسیاری از شهرهای پیرامون ما یا تازه سنگ بنایشان را نهاده بودند یا هنوز موجودیت نداشتند ما هم هتل و هم سینما داشتیم و امروز فاقد آنها شده ایم و بسیاری موارد دیگر نیز همچنین . تا هنوز محدوده کوچکی به نام بهبهان باقیست باید کاری کرد . شاید فردا دیر باشد .
بهبهان در سراشیبی سقوط
|
بهبهان در سراشیبی سقوط بخش قابل ملاحظه ای از ساکنان بهبهان امروزه به نا مناسب بودن شرایط زندگی در بهبهان اعتقاد دارند و بسیاری از این ساکنان نیز در محاورات روزانه خود مهاجرت و زندگی در یک شهر مرفه تر را به زندگی فعلی خود در بهبهان ترجیح میدهند ، و در عمل نیز بسیاری این کار را تجربه کرده اند . اعتقاد بر این است که بهبهان خصوصا در سده اخیر هیچگاه روند رشد و توسعه متناسب با رشد متوسط کشور را تجربه نکرده و خصوصا در پنجاه سال اخیر سقوط جایگاه مدنیت شهر بهبهان شتاب و سیر گسترده تری به خود گرفته است . در ابتدای قرن اخیر و همزمان با آغاز سلطنت پهلوی بهبهان نیز همچون دیگر شهر های ایران در آتش محرومیت و فقر می سوخت اما در همان اوان مرکزیت سیاسی و اقتصادی و نظامی منطقه در بهبهان مستقر بود. امروز از آن بهبهان و آن مرکزیت تنها سوابقی در کتابهای تاریخی باقی مانده و در عمل بهبهان امروز هرچه دارد با تکیه بر همان تاریخ گذشته دارد. دلایل سقوط و تنزل جایگاه بهبهان در منطقه گوناگون است و بررسی هر یک از دلایل با توجه به مستندات حجم زیادی را به خود اختصاص خواهد داد. |
این دلایل را میتوان در رده های گوناگون فرهنگی سیاسی و اقتصادی دسته بندی کرده و به تحلیل هر یک پرداخت که در حال حاضر فقط به ذکر نامی از تعدادی از آنها بسنده میشود .
در زمینه سیاسی نقش سیاستمداران و نمایندگان بهبهان در ادوار مختلف مجلس و یا بهبهانی های تاثیر گذار بر تصمیمات دولت مرکزی قابل ملاحظه است. در این زمینه به خصوص در 50 سال اخیر نمایندگان و رجال سیاسی شهر بهبهان حفظ موقعیت بهبهان را هیچگاه هدف خود قرار نداده و براحتی با تقسیمات و تکه تکه کردن بهبهان کنار آمده اند و نتیجه سر بر آوردن شهر هایی در منطقه شده که امروز هر یک خود را برتر و دارای موقعیت مناسب تر از بهبهان جهت رشد میدانند.
اگر از بعد فرهنگی به موضوع نگریسته شود موضوع اندکی موشکافانه تر باید مورد بررسی قرار گیرد که در حوصله این بحث نیست. اما خلاصه کلام این است که بهبهان با توجه به موقعیت ویژه و منحصر به فرد خود در این منطقه هیچگاه نتوانست سیطره فرهنگی خود را بر منطقه حاکم کند و در عمل همواره متاثر از فرهنگهای عشایر اطراف خود بود و این مساله جدا کردن بخشهای قومیتی و سرزمینی بهبهان را بسیار آسانتر کرده است و مناطق جدا شده نیز هیچگاه خود را بخشی از بهبهان بزرگ قلمداد نکرده اند . ( البته این مبحث بسیار گسترده و پیچیده تر است و در چند خط نمی توان حق مطلب را ادا کرد . )
اما از بعد اقتصادی نمی توان از اقدامات خود سرانه و گسترده شرکت نفت در منطقه گذشت و در حقیقت کشف نفت در منطقه ما اگر برای کل مملکت نعمت بود برای بهبهان جز خسران و نابودی هیچ دستاوردی تا کنون نداشته و ایجاد تمدنهای نفتی در منطقه به نحو وسیعی موجودیت فعلی شهر بهبهان را به مخاطره افکنده است .
اما مهمترین بخش این مساله از نگاه نگارنده این سطور مردم و نقش آنها در این قضایا است . مردم در تمام این سالها انگار که وجود نداشته اند و هیچ اثری از آنها در جلوگیری از سقوط جایگاه بهبهان دیده نمیشود. ساکنان شهر بهبهان اگر چه متمدن ترین مردم ساکن در حوزه تمدنی ارجان هستند و نوع رفتار ها و سبک و سیاق رفتاری آنها این مساله را تایید خواهد کرد ، اما در عین حال منفعل ترین نیز بوده اند. این انفعال را میتوان به بی خبری و نا آگاهی یا دیگر فاکتورهای اجتماعی چون عدم ستیزه جویی و یا قناعت و مناعت طبع مثال زدنی بهبهانی ها که در بحث اخیر به صورت کاملا منفی خود را جلوه گر میسازد اشاره داشت. نوع نگاه مردم بهبهان نسبت به اقدامات دولتهای مرکزی و عوامل حکومتی عموما نگاهی بدبینانه و حاوی سوء ظن بوده که در اشعار و داستانهای باقی مانده به وضوح هویداست و این مساله به عدم تعامل مناسب مردم با حکومتهای مرکزی بیشتر دامن زده است و نتیجتا نحوه نگاه حکومتهای مرکزی نسبت به این منطقه نیز توام با حق خوری و سلب امتیاز های قانونی بهبهان در زمینه توسعه و مرکزیت های تاریخی بوده است.
عوامل بیشتری را نیز میتوان در بحث دلایل سقوط بهبهان از جایگاه واقعی آن رصد کرد که جهت جلوگیری از اطاله کلام به آنها پرداخته نخواهد شد.
اما امروز بهبهان کماکان در مسیر تنزل درجه مدنیت خود راه میپیماید . امروز شهر پنجاه ساله گچساران در تمامی شاخصهای توسعه بر بهبهان پیشی گرفته و امیدیه نیز بزودی و با روند فعلی بهبهان را پشت سر خواهد گذاشت و بعد نوبت به شهر تازه تاسیس بهمئی خواهد رسید و البته ما نیز کماکان به داشتن تاریخی پربار تر مفتخر باقی خواهیم ماند . برای رهایی از روند موجود و بازگشت به جایگاه واقعی شهرمان راه بسیار سختی در پیش داریم که از طی آن ما را گریزی نیست. رسیدن به نقطه ای که احساس نیاز به تغییر در شرایط موجود به یک خواست همگانی در بهبهان تبدیل شود و در جهت تعامل بهتر با حکومتهای مرکزی داشتن گروههای سیاسی مقتدر که افراد دلسوز و معتقد به بهبهان و پیشرفت آن عضو آن بوده و در صورت به قدرت رسیدن هر نوع حزب و سلیقه سیاسی در مرکزیت سیاسی ایران با توجه به وجود آلتر ناتیو آن در بهبهان به بهترین تعامل با قدرت مرکزی جهت احقاق حقوق شهرمان دست یابیم از جمله کوتاه ترین مسیرهای پیش روی ماست .
آرمانها و اهداف متعالی مانند ستاره ها هستند که شاید قابل دستیابی نباشند اما در پیدا کردن مسیر حرکت مطمئنا ما را یاری خواهند کرد .
منصورون
با توجه به قرار داشتن در هفته منتسب به دفاع مقدس معرفی گروه منصورون بهانه ای شد برای یاد آوری از بزرگان و سرداران شهید بهبهانی هشت سال دفاع .
هدف از این نوشتار معرفی گروه منصورون به عنوان گروهی که تعداد قابل توجهی از سرداران شهید بهبهان نیز عضو آن بوده اند میباشد و نقد مشی سیاسی و اعتقادی این گروه موضوع این بحث نیست.
تاریخچه گروه منصورون:
در سایت منصورون راجع به شکل گیری این گروه چنین آمده است : جمعیت منصورون به عنوان یک حزب اجتماعی، فعالیت خور را از سال 1349 هجری شمسی آغاز کرد. هسته های اولیه جمعیت منصورون در بین جوانان مذهبی سه شهر اهواز، خرمشهر و دزفول در استان نفت خیز خوزستان ایجاد شد.
مهم ترین انگیزه بنیانگذاران این حرکت اجتماعی در آن زمان، چاره جویی برای فقر عمومی و فراگیر، شکاف های طبقاتی وسیع بین فقیر و غنی، نفوذ و سلطه نیروهای بیگانه امریکایی و انگلیسی بر منابع نفتی کشور، عدم اجرای احکام متعالی اسلام در جامعه و عدم رعایت شأن و احترام اهل بیت پیامبر (علیهم السلام) در عرصه فرهنگ عمومی بود.
” اعضای هسته های اولیه جمعیت منصورون در آستانه برگزاری جشن های دو هزار و پانصدمین سال تأسی رژیم شاهنشاهی به اعتراض اجتماعی خود افزودند و کوشیدند با جلب همراهی مردم شهرهای اهواز، خرمشهر و دزفول، یک حرکت ملی را برای تحقق این اهداف ساماندهی کنند
گروه منصورون که فعالیتهای نظامی را نیز در سرلوحه کارهای خود قرار داده بود در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی چند تن از عوامل حکومت شاهنشاهی را در شهر های مختلف به قتل رساند.
شروع جنگ در سال 59 باعث شد که اکثریت اعضای این گروه به جبهه های نبرد بپیوندند و
در جریان این حماسه آفرینی ها شهید اسماعیل دقایقی (بنیانگذار و فرمانده لشکر 9 بدر)، شهید سید محمدعلی جهان آرا (بنیانگذار و فرمانده سپاه خرمشهر)، شهید مجید بقایی (جانشین فرماندهی قوای زمینی سپاه) و دهها نفر دیگر از اعضای فعال و مؤثر منصورون به شهادت رسیدند.
از دیگر سرداران بهبهانی عضو این گروه میتوان به سردار شهيد صدرالله فني ( فرمانده قرارگاه فجر)، سردار شهيد حبيب الله شمایلی( جانشين فرماندهي لشكر 7 وليعصر(
اشاره نمود.
از نام آشنا ترین چهره های این گروه در حال حاضر محسن رضایی و علی شمخانی وزیر سابق دفاع میباشند .
در پایان بخشی از سخنان محسن رضایی در مورد شهید صدرالله فنی که در سایت منصورون منتشر شده است :
بعد از وقوع انقلاب اسلامی در عراق، بی شک نام و تصویر دو چهره مبارک بر تابلوها و سر در ورودی شهرهای عراق نقش خواهد بست؛ شهید صدرالله فنی و شهید اسماعیل دقایقی. و ما چشم انتظار آن روز می مانیم. شهید صدرالله فنی از اعضای فعال گروه منصورون و از سرداران گمنام دفاع مقدس است. گمنامی در میان گمنامان. او از مصادیق «مجهولون فی الارض و معروفون فی السماء» است و لقب سرباز گمنام امام زمان (عج) شایسته اوست.
»»» شهید صدرالله فنی در سال 1334 در خانواده ای مذهبی و خادم اهل بیت عصمت (علیهم السلام) در استان خوزستان و شهرستان بهبهان به دنیا آمد. در کنار تحصیلات مدرسه به مکتبخانه «ملا ولی خان» رفت تا از چشمه جوشان قرآن و معارف دینی، روح خود را سیراب می کرد.
شهید صدرالله فنی با طراحی و هدایت هفتاد تا هشتاد عملیات در اشکال گوناگون جنگ های نامنظم در مناطق میانی و جنوبی عراق، شعله های نهضت های شیعی را فروزان کرد تا سازمان های جهادی و مبارزاتی عراق مأیوس نشوند و از پای ننشینند. این حرکت پویا، نور امید را در دل های مردم آن خطه زنده کرد.
متن کامل سخنان محسن رضایی درباره شهید فنی
برای دیدن کل مطالب به سایت منصورون مراجعه کنید .
<
|